مقدمه: نیازسنجی اعضای هیئت علمی با شناسایی نیازهای آموزشی، مبنایی برای تعیین اهداف بوده که با برنامهریزی و سازماندهی سبب ارتقاء توانمندیهای اساتید و نهایتاً ارتقاء سطح آموزش دانشگاه میگردد . از نظر علمی اولین اقدام در طراحی هر برنامه آموزشی تعیین نیازهای آموزشی افراد است و شناسایی این نیازها امکان استفاده بهینه از منابع موجود را فراهم میکند. این مطالعه نیزبا هدف تعیین نیازهای آموزشی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال1390 انجام شده است.
روش ها : پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی – مقطعی است که بر روی 250 نفر از اعضای هیات علمی انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات بر گرفته از پرسشنامه استاندارد مطالعه نیاز سنجی دانشگاه میشیگان (2005) بود روایی آن به طریق روایی محتوایی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ (83/0) تایید گردید. دادههای پژوهش با استفاده از آمار توصیفی توسط نرم افزار آماری SPSS واعتبار مورد مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: اولویت های انتخابی اساتید در ارتباط با محورهای طراحی تدریس، تکنولوژی آموزشی، روشهای استاندارد ارزشیابی، مهارتهای عمومی وبرنامههای آموزشی و روشهای تدریس بترتیب شامل: 1/38 درصد نوشتن طرح درس استاندارد؛ 6/77درصد استفاده از اینترنت در آموزش؛ 3/24 درصد OSCE ؛ 6/73 درصد آشنائی با اصول آموزش مجازی؛ 4/21 درصد پزشکی مبتنی بر شواهد بودند. همچنین 9/52 درصد از اعضای هیئت علمی تمایل کمی به ایجاد تحول در آموزش داشته و 6/68 درصد آنان رفاه اقتصادی را مهمترین عامل انگیزشی برای رشد فردی اعلام نمودند. مناسب ترین زمان تشکیل کارگاهها را صبح روز پنجشنبه و در فصل پائیز و ترجیحا ً در ابتدای نیمسال تحصیلی عنوان نمودند. 7/56 درصد اساتید امکانات موجود و1/58 درصد آنها فضای آموزشی دانشگاه را برای تدریس به روشهای جدید کافی ندانستند.
نتیجه گیری: اعضای هیات علمی، برگزاری کارگاهها و دوره های آموزشی متناسب با نیازها در حیطههای طراحی تدریس، روشهای تدریس، روشهای استاندارد ارزشیابی، تکنولوژی آموزشی و مهارتهای عمومی را گامی مناسب در جهت ارتقاء توان آموزشی خود و کیفیت آموزش دانشگاه میدانند. بدیهی است مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی باید کارگاه ها و دورههای مختلف آموزشی را متناسب با نیازهای آموزشی اساتید تنظیم و اجرا کند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |