مقدمه: آموزش بالینی رکن اساسی در آموزش پرستاری است. دستیابی به اهداف بالینی در بخشهای ویژه در مراقبت از بیماران امری حیاتی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان دستیابی به اهداف بالینی بخشهای ویژه در دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام گرفت.
روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی 51 نفر از دانشجویان ترم هفتم درسال1392 انجام شد. نمونهگیری به روش سرشماری و دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات فردی و چک لیستهای خودارزیابی و آزمون آسکی گردآوری شد. دادهها با استفاده از آزمون آماری t ، نمودار همبستگی پیرسون و از طریق نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج خودارزیابی نشان داد دستیابی به اهداف بالینی در بخش دیالیز مطلوب و در سیسییو و آیسییو متوسط بوده و بررسی آزمون آسکی نشان داد در بخش سیسییو و آیسییو پروسیجرهای تفسیر نوار قلب و ساکشن لوله تراشه متوسط، ماساژ قلب و اکسیژنتراپی مطلوب و در بخش دیالیز انجام پروسیجرها مطلوب بوده است. آزمون آماری t بین نتایج خود ارزیابی و آزمون آسکی ارتباط معنی داری نشان نداد. نمودار همبستگی پیرسون بین میانگین معدل دانشجویان با نتایج آزمون آسکی ارتباط معنیداری را نشان داد (007/0 > P ) اما بین میانگین معدل و خود ارزیابی ارتباطی یافت نشد. نتایج آزمون آسکی بهتر از خودارزیابی بود و آزمون آماری t اختلاف میانگین نمرات دو آزمون در دو گروه را معنی دار نشان داد . (002/0 >P) همچنین میانگین نمره دانشجویان دختر در آزمون آسکی بهتر از خودارزیابی بوده و آزمون آماری t اختلاف آنها را معنی دار نشان داد. (002/0 >P) اما میانگین نمره دانشجویان پسر در دو آزمون یکسان و اختلاف معنیداری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: در برخی مهارتها دسترسی به اهداف ضعیف بوده لذا بازبینی اهداف در انتهای هر ترم ضروری است. توجه به نتایج ارزیابی در برنامهریزی آموزشی موجب دسترسی به سطح بالاتری از مهارتها میشود.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |