مقدمه: بکارگیری مراقبت مبتنی برشواهد جهت ارتقاء مهارت های پرستار ی نیازی اساسی بوده و پرستاران باید ضمن کسب آگاهی ازآخرین شواهد پژوهشی، دانش تولید شده را دربالین به کار بندند. در این بین شناسایی عوامل بازدارنده وتسهیلکننده میتواند یکی از گامهای اساسی در بکارگیری مراقبت مبتنی بر شواهد باشد. این مطالعه با هدف تعیین عوامل تسهیلکننده و بازدارنده بکارگیری مراقبت مبتنی بر شواهد از دیدگاه پرستاران شاغل درمراکز آموزشی درمانی شهر رشت انجام شد.
روش ها: دراین مطالعه توصیفی- مقطعی 247نفر از پرستاران مراکز آموزشی درمانی شهر رشت در سال 1392 به روش نمونه گیری تصادفی نسبتی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، مقیاس موانع فانک و پرسشنامه عوامل تسهیل کننده بکارگیری مراقبت مبتنی برشواهد بود که به روش خودایفا تکمیل می گردید . دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای t مستقل و ANOVA تجزیه تحلیل شد.
یافته ها: مهمترین عوامل بازدارنده از دیدگاه پرستاران، به ترتیب نداشتن وقت کافی برای مطالعه تحقیقات انجام شده (9/0 ± 22/3) ، نبودن تسهیلات کافی به منظور بکارگیری یافته های تحقیق (9/0 ± 11/3) و نداشتن وقت کافی برای کاربرد عملی ایده های جدید در پرستاری (1 ± 05/3) و مهمترین عامل تسهیل کننده، همکاری متقابل مراکز دانشگاهی با بیمارستان ها (8/0 ± 25/3) بود . همچنین ارتباط معناداری بین سمت پرستاران و نمره عوامل تسهیل کننده مشاهده شد (002/0 P= ).
نتیجه گیری: اجرای مراقبت مبتنی بر شواهد زمانی موفقیت آمیز خواهد بود که پرستاران در محیطی که حامی و ارزش گذار مراقبت مبتنی برشواهد باشد، فعالیت کنند. سازمانها با اختصاص وقت مناسب، ارائه تسهیلات لازم و ضروری و توانمند نمودن پرستاران در امر تحقیق نقش موثری در رفع عوامل بازدارنده خواهند داشت.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |