مقدمه: دستیاران از ار ک انهای کلیدی در ارتقا و بهبود عملکرد سیستم درمانی و آموزشی محسوب میشوند و از این رو تعیین عواملی که موجب ارتقاء رضایت شغلی آنان میگردد، اهمیت مییابد. هدف از این مطالعه تعیین میزان رضایتمندی شغلی - تحصیلی دستیاران پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال 1392 بود.
روش ها: در این مطالعه ی توصیفی- مقطعی، 176 دستیار دانشگاه علوم پزشکی گیلان به صورت تمام شماری انتخاب شدند. سطح رضایتمندی شغلی- تحصیلی آنان با استفاده از پرسشنامه ای که بر اساس نظریه هرزبرگ تهیه شده بود، در 13 حیطه شامل مجموعه ای از عوامل درونی و بیرونی موثر بر این رضایتمندی، ارزیابی شد. داده ها با استفاده از آزمون های ناپارامتریک در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: رضایت شغلی اکثر دستیاران در سه حیطهی دستمزد (5/83 درصد)، کیفیت آموزش (7/84 درصد) و انگیزه حرفهای (90 درصد) کم و در سایر حیطه ها متوسط بود. ارتباط معنی داری بین رضایت شغلی با داشتن سابقهی کار (001/0= P ) و رفتن به طرح (001/0= P ) وجود داشت. اما بین سایر حیطه ها ارتباط معناداری یافت نشد.
نتیجه گیری: با مقایسه این نتایج با سایر مطالعات به نظر میرسد اکثر دستیاران (83 درصد) از وضعیت حقوق و آموزش دستیاری ناراضی بوده و انگیزه حرفهای پایینی دارند، لذا توصیه میگردد در زمینهی حقوق، ارتقای سطح علمی - آموزشی و ایجاد انگیزه حرفهای راهکارهایی اتخاذ گردد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |