مقدمه: ترجمه دانش فرآیندی است که دانش را به عرصه عمل منتقل کرده و دانستهها را کاربردی میسازد. فاصله بین دانش و عمل چالشی است که ترجمان دانش میتواند پاسخ آن باشد. این پژوهش با هدف تعیین وضعیت ترجمان دانش در دانشگاه علوم پزشکی قزوین از دیدگاه اعضای هیت علمی انجام شد.
روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-مقطعی و در سال 1392 انجام شد. جمعیت مورد مطالعه آن اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین بودند که به روش انتخاب نمونه دردسترس مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه ترجمان دانش بود که توسط کمیته ترجمان دانش دانشگاه علوم پزشکی تهران تهیه و تایید اعتبار شده و در این مطالعه نیز پس از تغییرات مختصر مجددا ً روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. این پرسشنامه پس از سوالات جمعیت شناختی، در سه بخش «شناسایی نیاز مخاطبان و تبدیل آن به پروژههای تحقیقاتی»، «تولید شواهد قابل استفاده در تصمیمگیریها» و «کاربرد نتایج پژوهشها توسط کاربران نهایی» تنظیم شد. نمره کل ترجمان دانش با متغیرهای دموگرافیک با استفاده از آنالیز آماری t مستقل و آنالیز واریانس چند متغیره با هم مقایسه شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد میانگین بخش شناسایی نیاز مخاطبان و تبدیل آن به پروژههای تحقیقاتی( 46/2 )، میانگین بخش تولید شواهد قابل استفاده در تصمیمگیریها ( 86/2 )، میانگین بخش کاربرد نتایج پژوهشها توسط کاربران نهایی ( 34/2 ) و در نهایت میانگین کل ( 47/2 ) بود.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، وضعیت ترجمان دانش در دانشگاه علوم پزشکی قزوین از دیدگاه اعضای هیئت علمی تا وضعیت مطلوب فاصله داشته و یافتههای تحقیقات کمتر به زبان مخاطبان ترجمه شده است. پیگیری راهکارها و سیاستهای تشویقی برای پژوهشگران جهت انتقال یافتههای پژوهشی به کاربران میتواند فاصله بین دانش تا عمل را کوتاه سازد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |