اهمیت توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات به حدی است که پس از پایان نخستین دهه قرن 21، کمتر فعالیت آموزشی و پژوهشی باقیمانده که بدون استفاده از اینترنت و ارتباطات کامپیوتری صورت پذیرد. تحقیقات نشان می دهد که آموزش مجازی آکادمیک در صورت تدوین مناسب محتوای آموزشی و ارزشیابی مناسب، سیستم موفق و کارآمدی است. با توجه به هزینههای پایین آموزش الکترونیک، سیاست پایهریزی استفاده از آن در آموزش دانشگاهی ایران پیشنهاد شده است (1). استفاده از پادکستهای ویدئویی یا صوتی امروزه به عنوان یک روش آموزشی با محتوی الکترونیکی و مبتنی بر وب و کامپیوتر به طور گسترده ای در جهان استفاده می شود. پادکست، شاخه ای از آموزش الکترونیک می باشد، Podcasting روشی برای ساخت و انتشار محتویات صوتی و تصویری است که قابلیت آپلود در شبکه اینترنت رادارد (2).
واژه پادکست از ترکیب واژه های آی پاد (I pod) و پخش (Broadcasting) پدید آمده است. برای اولین بارBen Hemmersly در مقاله ای که در فوریه 2004 در روزنامه گاردین نوشت از این کلمه استفاده نمود.(3) و پادکست یا پاد پخش، انتشار مجموعه ای از پرونده های رسانه دیجیتال است که توزیع آن در اینترنت با استفاده از Feed صورت می گیرد و توسط کاربران معمولاًً بر روی یک پخش کننده موسیقی دیجیتال قابل دریافت و پخش است (4)
پادکست را میتوان به صورت انواع فایلهای صوتی، تصویری، عکس، متنی، پی دی اف و انواع دیگر طراحی و تهیه کرد. به عنوان مثال میتوانیم از یکی از نرم افزارهای آموزشی که مولتی مدیاست و قابلیت پخش اسلاید و صدایاستاد را به صورت هم زمان دارد (Articulate story line) محتوای آموزشی را تهیه نموده و به فرمت قابل بارگذاری در سایت آموزشی مخصوص دانشگاه (LMS) آپلود نماییم، تا در زمان تعیین شده توسط استاد، دانشجویان آنها به صورت خودکار یا داوطلبانه دریافت نمایند. از نظر آموزشی پادکستینگ فرصتی ایجاد میکند که مدرس و دانشجو محتوای آموزشی دانلود شده را با استفاده از انواع ابزارها شنیده و یا مستقیماً بر روی کامپیوتر خویش یا ابزارهای قابل حمل مثلMp3 Player و غیره مشاهده نمایند (4،5).
این فناوری دارای پتانسیل ذاتی برای بهبود کیفیت تجربیات و روشهای آموزشی و افزایش کارآیی یادگیری است، که به سرعت گسترش یافته و فرصتهای جدیدی در آموزش به وجود آورده است. امروزه از پادکستینگ به عنوان یکی از مؤثرترین تکنولوژی های حیطه آموزش و یادگیری یاد می شود (6،7). مدرسینی که از پادکست استفاده می نمایند محیط آموزشی دینامیک و فعال را ایجاد می نمایند که باعث رشد تعاملات اجتماعی، حس همکاری، افزایش جاذبه کلاس و تجارب دانشجویان، می گردد و در راستای آموزشی با رویکرد دانشجو محوری گام برمی دارند. از دیگر مزایای استفاده از پادکست توسعه محیط های یادگیری است دسترسی به محتوای آموزشی در هر زمان و مکانی امکان پذیر است، تعامل بین دانشجو و محتوا را افزایش می دهد و هم چنین باعث افزایش انگیزه دانشجو می گردد (4).
مطالعات نشان می دهد که در محیط های دانشگاهی به شدت از فناوری پادکست استقبال شده است (8، 9). درآموزش پرستاری و پزشکی از پادکست استفاده شده و نتایج خوبی در برداشته (2،10،11) ویژگی های پادکستینگ سبب احساس تماس دائم بین دانشجویان و مدرس شده و انگیزه های دانشجویان را افزایش می دهد استعدادهای متفاوت دانشجویان در یادگیری را تا حدودی لحاظ می کند و به ویژه در آموزش از راه دور ابزار مفید و کارآمدی می باشد. تشویق مدرسین به استفاده از پادکست در حیطه های مختلف آموزشی و به روش های متفاوت سبب به دست آمدن نتایج متنوعی از تأثیرات پادکست شده که راه گشای استفاده از این فناوری در آینده خواهد بود (5). هر چند امروزه استفاده از پادکست در آموزش رایج و پرطرفدار است ولی به تحقیقات بیشتری در زمینه تأثیرات مثبت آن بر افزایش یادگیری نیاز است و با اینکه دارای کاربردهای مناسب درآموزش عالی است اما نیاز است به دقت در طرح درس ادغام شود.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |