[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1397 ) ::
جلد 10 شماره 1 صفحات 38-30 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی دیدگاه دانشجویان در مورد تدریس واحد درسی توسط اساتید متعدد در دانشگاه علوم پزشکی بابل
آرام تیرگر* ، فروغ کاظمی ، ساناز بابازاده ، زهرا آقالری ، همت قلی نیا آهنگر
دانشیار مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران ، aramtirgar@yahoo.com
واژه‌های کلیدی: پزشکی، آموزش، دانشجویان
متن کامل [PDF 442 kb]   (102 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (336 مشاهده)
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
متن کامل:   (119 مشاهده)
مقدمه

آموزش یکی از ارکان اساسی در توسعه و پیشرفت جوامع و از وظایف اصلی دانشگاه­ ها محسوب می­ شود و هدف عمده آن، تدارک فرصت ­های مناسب جهت کسب دانش، مهارت و تربیت نیروی انسانی متخصص دارای توانایی­های لازم به منظور انجام وظایف مربوطه در جامعه است (2،1). کیفیت آموزش از جمله موضوعات بسیار حائز اهمیت به ویژه در نظام آموزش پزشکی است.
عوامل مؤثر برکیفیت آموزش، بسیار گسترده و وسیع می­ باشند و هر برنامه آموزشی هنگامی ثمربخش خواهد بود که افراد کارآمد، همراه با شیوه­ های مناسب آموزشی، مکان، وسایل و امکانات ضروری برای اجرای آن به نحو مطلوب آماده گردند و سپس نتیجه کار و مؤثر بودن آموزش به طور مستمر مورد پایش قرار گرفته و نتیجه ارزیابی­ ها جهت بهبود برنامه­ ریزی و اجرای آموزش به ­کار رود (4-3). اعضاء هیات علمی یکی از ارکان اصلی دانشگاه­ ها هستند چرا که سه وظیفه اصلی آموزش، پرورش و پژوهش را برعهده دارند (5). از این میان، آموزش دانشجویان اصلی­ ترین و عمده­ترین وظیفه هر استاد است؛ و ارتقای کیفیت آن در افزایش انگیزه، نشاط و افزایش کارایی استاد و دانشجو نقش بسزایی دارد. اساتید طی فرایند تدریس مجموعه­ ای از فرصت­ های یادگیری را برای دانشجویان فراهم می ­آورند به همین دلیل تدریس صحیح که نتیجه­ ی آن ارتقاء کیفیت آموزش است، حائز اهمیت می­ باشد (6).   
ارزشیابی اساتید یکی از ابزارهای مهم در پی بردن به چگونگی انجام فعالیت­ های آموزشی است و این امکان را فراهم می­ سازد تا برنامه ­ریزان براساس نتایج، نقاط قوت و ضعف را تشخیص داده و با تقویت جنبه­ های مثبت در رفع نارسایی­ ها کوشش نمایند (8-7). مطالعات متعددی نشان داده ­اند که ارزشیابی­ های مستمر و مداخلات لازم براساس نتایج این ارزشیابی­ ها، تاثیر غیرقابل انکاری در بهبود روند کیفیت آموزش در دانشگاه ­ها داشته است. در دانشگاه ­ها از روش ­های متنوعی جهت ارزیابی فعالیت­ های آموزشی اساتید از جمله نظر دانشجویان، خود ارزیابی، حضور ناظرین در کلاس استفاده  می­ شود (9). یکی از روش­ های بسیار متداول که تقریباً در تمام دانشگاه­ های معتبر دنیا به کار می­رود، ارزشیابی شیوه­ های آموزشی اساتید توسط دانشجویان است. ارزیابی اساتید توسط دانشجویان به گذشته­های دور و به زمان سقراط برمی­ گردد که شاگردان اساتیدشان را به طور نامنظم مورد ارزیابی قرار می­ دادند (10).
طی سال­های گذشته مطالعات عدیده ­ای در مورد ارزشیابی اساتید توسط دانشجویان انجام گرفته و گروهی در موافقت  و عده­ای در مخالفت با این نوع ارزشیابی نظرات و شواهدی ارائه نموده­ اند. طرفداران این نوع ارزشیابی معتقدند که دانشجویان دارای نوعی فراشناخت هستند که باعث می­ شود ارزشیابی آنان از اساتید صحیح باشد در حالی که مخالفان اعلام می­ دارند که قضاوت دانشجویان ذهنی بوده و بنابراین از روایی لازم برخوردار نیستند، هرچند که به نظر می­رسد تعداد مطالعاتی که برآیند آن نمایانگر نظر منفی اعضای هیأت علمی نسبت به ارزشیابی استاد توسط دانشجو است بیشتر از مطالعاتی باشد که نظر مثبت ارائه نموده ­اند (11). در مطالعه وکیلی و همکاران با عنوان بررسی عوامل تاثیرگذار بر ارزشیابی اساتید از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشجویان شرکت­کننده در تحقیق اظهار داشتند فرم­ های ارزشیابی را با احساس مسئولیت و حوصله و بدون اغراض شخصی تکمیل نموده ­اند (10). نتایج مطالعه­ ای در دانشگاه علوم پزشکی اهواز نشان داد که اساتید با نمره ارزشیابی بالا در مقایسه با اساتید با نمره پایین نگرش مثبت ­تری نسبت به ارزشیابی استاد توسط دانشجو داشتند (12). در مجموع باید اذعان کرد که با توجه به این­که دانشجویان در ارتباط مستقیم با شیوه ­های آموزشی اساتید هستند، بنابراین باید از نگرش آن­ها برای ارزیابی اساتید و شیوه آموزشی آنان در کلاس درس استفاده نمود.
یکی از شکل­ های آموزشی دروس در دانشگاه­ ها، تدریس دروس با اساتید مشترک است. منظور از تدریس دروس با اساتید مشترک در تحقیق حاضر، آموزش یک درس توسط چند استاد می­ باشد که این استادان بر مبنای سرفصل مصوب درس، امر آموزش را بین خود به اشتراک می­ گذارند. در این حالت هر استاد با توجه به سهمی که به عهده دارد بر سر کلاس درس حاضر شده و اقدام به آموزش می نماید. بنابر این در این شکل از آموزش، مسؤولیت طراحی تدریس، ارائه درس و ارزیابی فراگیران بر عهده چند فرد خواهد بود. تدریس یک درس توسط چندین استاد از نقاط قوت و ضعفی برخوردار است که در پژوهش ­های آموزش پزشکی کم­تر به آن پرداخته شده است. در این پژوهش قصد بر آن بوده تا با ارزیابی نگرش دانشجویان در خصوص کمیت و کیفیت دروس تئوری با اساتید مشترک به بررسی ویژگی­های مثبت و منفی آن پرداخته شود تا پاسخ سوالات در زمینه این شکل از آموزش دریافت شود، سوالاتی همچون: آیا آموزش یک درس توسط چندین استاد منجر به بهبود کیفیت تدریس می­ شود؟ و آیا آموزش یک درس توسط چندین استاد توالی منطقی بین مطالب ایجاد می­کند یا منجر به افزایش حجم بی­مورد مطالب درسی می­ شود؟ امید است با پژوهش در این زمینه و ارائه یافته­ ها موجبات اصلاح این شکل از آموزش و در نتیجه افزایش کیفیت آموزش فراهم شود.
روش ­ها  
پژوهش کاربردی حاضر در سال 1392 به­صورت توصیفی- پیمایشی در میان سهمی بیش از 5 درصد (180 نفر) از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل در مقاطع کارشناسی (دانشجویان پیراپزشکی) و دکترای حرفه ­ای (دانشجویان مقطع علوم پایه پزشکی و دندانپزشکی) که حداقل یک ترم را پشت سر گذارده و حداقل یک درس با اساتید مشترک در طول ترم جاری یا ترم­ های گذشته را گذرانده بودند، انجام پذیرفت. جهت جمع­ آوری داده­ ها از پرسشنامه ­ای محقق ساخته متناسب با اهداف پژوهش مشتمل بر 20سوال استفاده شد که از این تعداد 5 سؤال در خصوص اطلاعات فردی، 11 سوال پیرامون نقاط قوت و ضعف دروس با اساتید مشترک (بصورت سه گزینه موافقم، مخالفم، ممتنع یا بی­پاسخ) 2 سوال در خصوص تجربه مثبت و تمایل به انتخاب درس با اساتید مشترک و در نهایت دو سوال باز به دیگر ویژگی­ های مثبت و منفی تعدد اساتید، اختصاص داشت. در این بررسی برای نقاط قوت: مخالفم عدد صفر، ممتنع، پنجاه و موافقم عدد صد در نظر گرفته شد و در مورد نقاط ضعف، بلعکس. پرسشنامه مذکور طی آخرین جلسات نیمسال تحصیلی توزیع و در انتهای همان جلسه توسط اعضای تیم پژوهش جمع ­آوری گردید. روایی صوری پرسشنامه از طریق مشارکت و کسب نظرات پنج تن از اساتید گروه پزشکی اجتماعی دانشگاه و پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (71/0) انجام پذیرفت.
حجم نمونه برای انجام این مطالعه با احتساب 5 درصد از جمعیت دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل(حدود سه هزار نفر)، 150 نفر و با احتمال 10 درصد ریزش و عدم همکاری دانشجویان، 170 نفر در نظر گرفته شد. در نهایت بیش از 5 درصد از دانشجویان دانشگاه به تعداد 180 نفر وارد مطالعه شده و به پرسش­ ها پاسخ گفتند. ضمناً با توجه به سهم دانشجویان هر مقطع، و نسبت جنسی دانشجویان، نسبت­های مذکور در تعداد نمونه ­ها رعایت شد. نمونه ­ها از میان دانشجویان رشته­ های مختلف، به صورت آسان و با حضور بر سر کلاس ­های درس جمع­ آوری شدند. البته با توجه به تنوع رشته ­ها سعی شد تا سهم متناظری از نمونه ­ها از رشته ­های تحصیلی مختلف در مطالعه شرکت داده شوند.
به منظور رعایت ملاحظات اخلاقی برای کلیه دانشجویان هدف پژوهش توضیح داده شد و به افراد مورد پژوهش اطمینان داده شد که اطلاعات شخصی آن­ها محرمانه باقی مانده و داده­ ها به ­صورت کلی مورد پردازش و استفاده قرار خواهد گرفت. لازم به ذکر است که این مطالعه پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه با کد (MUBABOl.REC.1392.10) به اجرا در آمد. جهت پردازش داده­ ها، نگرش کیفی دانشجویان به مقیاس صفر تا 100 تبدیل و سپس با استفاده از شاخص ­های آمار توصیفی و همچنین آزمون­ های آماری t مستقل و آنالیزواریانس یک­طرفه، داده­ ها مورد پردازش قرار گرفت.   داده­ ها پس از جمع­ آوری و کد­گذاری با استفاده از نرم ­افزار آماری SPSS.Ver.22  تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این پژوهش سطح معنی­ داری 05/0>p در نظر گرفته شد.
یافته ­ها
پردازش اطلاعات حاصل از 180 دانشجوی شرکت­ کننده در پژوهش حاضر نشان داد که اکثر دانشجویان دختر (2/62 درصد)، 65 درصد در مقطع کارشناسی، 7/16 درصد رشته دندانپزشکی و 3/17 درصد از دانشجویان مقطع علوم پایه پزشکی بودند. نتایج نشان داد که 9/93 درصد دانشجویان در ترم­ های گذشته حداقل یک درس را با اساتید مشترک گذارنده و در زمان انجام بررسی، 4/84 درصد دانشجویان دارای واحد درسی با اساتید مشترک بودند. در مجموع همه دانشجویان طی ترم جاری یا ترم­های گذشته، سابقه واحد درسی با اساتید مشترک را گزارش کردند (جدول 1).
پرسش پیرامون نقاط مثبت و منفی واحد درسی با اساتید مشترک گویای آن بوده است که به ­طور شاخص 8/43 درصد از دانشجویان چنین شیوه­ای را عامل تنوع بیشتر و افزایش جذابیت مطالب آموزش دانسته اما در مقابل 75 درصد از آنان این شیوه را موجب افزایش غیرضروری حجم مطالب درسی معرفی کردند (جدول 2).


بررسی نظر دانشجویان در خصوص آموزش دروس توسط اساتید مشترک نشان داد که دانشجویان پسر نسبت به دختر نظر مثبت­ تری به این شیوه ­ی آموزشی داشتند. اما آزمون آماری t مستقل نشان داد که اختلاف آماری معنی ­داری بین آن­ها وجود ندارد (جدول 3).
بررسی نگرش دانشجویان به تفکیک دانشکده در خصوص آموزش دروس توسط اساتید مشترک نیز نشان داد که تنوع نگرش مثبت و منفی در میان دانشجویان دانشکده پیراپزشکی بیشتر از سایر دانشجویان بود اما رضایت از جنبه ­های مثبت و شکایت از جنبه های منفی در بین دانشجویان پزشکی از شدت بیشتری در مقایسه با دانشجویان دانشکده­ های پیراپزشکی و دندانپزشکی برخوردار بود. اطلاعات بیشتر در این خصوص در جدول شماره سه ارائه شده است. گفتنی است علی­رغم اختلافات موجود در میان دانشجویان دانشکده­های مختلف، انجام آزمون آماری آنالیز واریانس یک­طرفه گویای عدم اختلاف معنی­دار آماری بین نگرش دانشجویان در دانشکده­ های مورد بررسی بود. بررسی نگرش دانشجویان در مورد آموزش دروس توسط اساتید مشترک به تفکیک مقطع تحصیلی نیز نشان داد که دانشجویان مقاطع کارشناسی نسبت به دکترای حرفه ­ای (پزشکی و دندانپزشکی) نظر متفاوتی به این شکل از آموزش داشتند. به­گونه­ای که چه از نظر ویژگی­ های نامطلوب (دیدگاه منفی) (006/0p=) و چه  به­ صورت کلی (02/0p=) تفاوت آماری معنی­ داری بین دانشجویان این دو مقطع مشاهده گردید.
پاسخ سئوال از دانشجویان پیرامون احساس رضایت ازکلاس ­هایی با اساتید مشترک و همچنین احساس تمایل به انتخاب واحد از دروسی با اساتید متعدد نشان داد که حدود نیمی از آنان احساس رضایت ازچنین کلاس­ هایی نداشته (3/48 درصد) و به همین خاطر در صورت وجود حق انتخاب، چنین واحدهای درسی را انتخاب نخواهند کرد (8/58 درصد). شکل شماره یک به نمایش احساس رضایت دانشجویان از چنین کلاس­ هایی و انتخاب درس با اساتید مشترک در صورت وجود حق انتخاب اختصاص یافته است.
شایان ذکر است پاسخ دانشجویان به دو سوال باز که با هدف آگاهی از دیگر موارد مثبت و منفی تدریس به شیوه مشترک طرح شده بود، به کسب داده جدیدی نیانجامید.

بحث و نتیجه­ گیری

یافته ­های حاصل از این پژوهش نشان داد که بخش قابل ملاحظه ­ای از دانشجویان (6/41 درصد) تعدد اساتید در اجرای یک واحد درسی را با کاهش تسلط و قدرت مدیریت کلاس همراه دانستند. در مطالعه ­ای که توسط فرمهینی فراهانی و همکاران با عنوان کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی بر اساس مقیاس مای­کورس از دیدگاه دانشجویان دختر ترم هفتم و هشتم کارشناسی پیوسته دانشگاه شاهد انجام پذیرفت، مشخص گردید که مدیریت کلاس درس یکی از حوزه ­های اصلی و حائز اهمیت از سوی دانشجویان است (5). Kukuru نیز در تحقیق خود به این نتیجه رسید که مدیریت کلاس درس، زمینه ساز آموزش مؤثر و کیفی و تضمین­کننده ایجاد یک محیط کلاسی سالم و بدون عیب می­باشد (13). بنابراین، از آنجا که مدیریت کلاس درس، متغیری مهم و تاثیر­گذار در ایجاد جو مطلوب برای آموزش و یادگیری فراگیران به شمار می­آید، تعدد اساتید می­تواند به­عنوان یکی از عوامل مخدوش ­کننده مدیریت، تهدیدی برای کیفیت آموزش محسوب گردد. بنابراین در صورت ناگزیری و الزام به ارائه درس در قالب اساتید مشترک باید در صدد طراحی سبک­ها و مهارت­ های مدیریتی با هدف حفظ یا ارتقاء کیفیت کلاس درس بود.
همچنین یافته ­های مطالعه حاضر نشان داد که به عقیده 45 درصد از دانشجویان، تعدد اساتید موجب افزایش بی­نظمی در برگزاری کلاس ­ها می­ گردد. پدیده­ای که وقوع آن منجر به کاهش تمرکز استاد و دانشجو بر مضامین آموزشی و افت کیفیت آموزشی خواهد شد. این در حالی است که بر پایه دانش موجود، توجه به مولفه­هایی مانند شروع به موقع و منظم کلاس، رعایت ترتیب نشستن در کلاس درس، برخورد با رفتارهای مخل نظم و بی­نظمی­های موجود در کلاس برای مدیریت اثربخش و افزایش کیفیت آموزش ضروری است (5). بنابراین تدریس یک درس توسط چندین استاد بدلیل آسیب به انسجام در برگزاری کلاس­ها و توالی مطالب ارائه شده    می­تواند منجر به بی­نظمی در آموزش و افت کیفیت آموزشی گردد. 
بر پایه یافته­های این مطالعه 7/71 درصد از دانشجویان معتقدند که امکان دسترسی به استاد در دروس با اساتید مشترک افزایش می­یابد. این یافته با نتایج مطالعه وکیلی همخوانی دارد. وکیلی در مطالعه­ای نشان داد که در حیطه­ی مقررات آموزشی از نظر دانشجویان علوم پزشکی، در دسترس بودن استاد از مهم ­ترین خصوصیات یک استاد خوب است (14). بنابراین می­توان نتیجه گرفت که تعدد اساتید از این حیث نیز می­تواند به عنوان یکی از عوامل مثبت در آموزش و تثبیت جایگاه و محبوبیت اساتید عمل نماید.
پرسش پیرامون وضعیت روابط استاد و دانشجو در دروس با اساتید مشترک نشان داد که به عقیده حدود نیمی از دانشجویان  میزان روابط دوستانه بین استاد و دانشجو در دروس با اساتید مشترک کاهش می­یابد. نتایج حاصل از مطالعه دستورپور با عنوان تبیین درک استادان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در مورد ویژگی­ های آموزش اثربخش در دانشگاه علوم پزشکی کرمان نشان داد که بسیاری از دانشجویان اعتقاد داشتند که رابطه استاد - دانشجو باید تغییر یابد و به رابطه­ ای صمیمی ­تر و نزدیک­تر غیر از رابطه رسمی موجود در محیط ­های کلاس تبدیل گردد چرا که رابطه گرم و صمیمی استاد با دانشجویان، باعث خواهد شد که دانشجویان به طور مرتب در کلاس استادان حاضر شوند و یادگیری آنان بهبود یابد (4). بنابراین با توجه به این­که یکی از موضوعات و مهارت­های ضمن تدریس، برقراری ارتباط مناسب و دوستانه بین استاد و دانشجو است، تعدد اساتید برای تدریس یک درس می­ تواند همانند عامل مخدوش­ کننده عمل کرده و مانع از رابطه دوستانه و مطلوب بین استاد و دانشجو و در نهایت منجر نارضایتی دانشجویان و افت کیفیت آموزش گردد.
نتایج حاصل از مطالعات دیگر محققان نیز گویای آن بوده که عوامل موثر بر اثر­بخشی تدریس در دانشگاه­ ها (مانند رابطه­ ی محترمانه، ارائه­ی مشاوره و انجام راهنمایی و غیره) تابعی از روابط بین استاد و دانشجوست و دستیابی به سطح قابل قبولی از آموزش و به تبع آن یادگیری مؤثر تنها از طریق برقراری رابطه ­ی قوی و مطلوب بین این دو میسر می­ گردد (16-15). نتایج پژوهش قاضی میرسعید با هدف شناسایی عوامل مؤثر در برقراری ارتباط دانشجو و استاد بر روی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علوم پزشکی تهران نشان داد که تدریس توأم با علاقه و احترام به دانشجو به عنوان شاخص ­های مهم تدریس اثر­بخش شناخته شده است (15). مطالعات محقیقن دیگر نیز نشان می­دهد که در حیطه­ی توانایی ارتباط دانشجو با استاد، آمادگی استاد برای رفع اشکالات دانشجویان و راحت بودن دانشجو در ارتباط با استاد و طرح موضوعات به عنوان ویژگی مهم یک استاد خوب مطرح است. دانشجویان انتظار دارند اساتید، نقش حمایتی و هدایتی داشته، و بتوانند فروتنانه برای حل مشکلات آن­ ها هم­فکری و مشورت نمایند (18،17). بنابر­این موضوع ارائه درس توسط چند استاد و کوتاه­شدن زمان رابطه­ ی استاد و دانشجو در دروس مشترک می­ تواند به احتمال قریب به یقین موجب کاسته شدن از شانس برقراری ارتباطی موثر و در ادامه کاسته شدن از احتمال دستیابی به آموزشی موفق (به دلیل کم بودن تعداد جلسات هر مدرس) شود.
نتایج مطالعه حاضر نشان داد که امکان ارزیابی دانشجویان (پرسش یا آزمون) توسط اساتید کمتر می شود. ارزیابی دانشجویان در پایان هر جلسه­ ی کلاس از طریق پرسش و پاسخ یا برگزاری آزمون بخش مهم و موثر کلاس درس است که به مدرس این امکان را می ­دهد تا فهم و درک دانشجویان از درس را بررسی کند و به دانشجویان این امکان را می­دهد تا قبل از ورود به مبحث بعدی، موضوع تدریس شده را تمرین کنند و بر آن مسلط شوند (19).
یافته­ های مطالعه حاضر حاکی از آن بود که دروس با اساتید مشترک منجر به افزایش حجم غیر ضروری مطالب می­ گردد. همچنین دانشجویان اذعان نمودند که ارائه مطالب تکراری در دروس با اساتید مشترک افزایش می ­یابد که این موارد را  می ­توان از دیگر نقاط ضعف دروس با اساتید مشترک بشمار آورد. در مطالعه رمضانی و همکاران پیرامون ویژگی­ های یک مدرس خوب از دیدگاه دانشجویان آمده است که یکی از عوامل مهم و موثر در تدریس اثربخش، قابلیت مدرس در ساماندهی و تنظیم مطالب آموزشی است (20). مطالعه معصومی جهندیزی و همکاران تحت عنوان بررسی کارآمدی تدریس از دیدگاه اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان نشان داد که افراد، استفاده از مطالب سازماندهی شده در تدریس کارآمد را مؤثر می­ دانستند (21). بدیهی است یکی از دلایل اصلی ارائه مطالب تکراری و افزایش غیرضروری حجم مطالب، عدم اطلاع و اطمینان اساتید از مطالب ارائه شده از سوی دیگر مدرسین است. بنابراین اساتید یک درس باید در ارائه مطالب با یکدیگر هماهنگی لازم را داشته باشند.
همانطور که در تحلیل های آماری یافته ها مشاهده می­گردد مقایسه نگرش از حیث جنس و دانشکده فاقد تفاوت معنی­دار آماری بوده و نگرش دانشجویان نسبتاً یکسان بود. اما با توجه به مقطع تحصیلی، جنبه ­های منفی تعدد اساتید از نظر دانشجویان مقطع دکترای حرفه­ای (پزشکی و دندانپزشکی) با شدتی بیش از مقطع کارشناسی گزارش شده و با تفاوت  معنی­دار آماری همراه بوده است. مطالعه میر و همکاران با هدف بررسی رضایت­مندی دانشجویان از آموزش توسط گروه استادان (اساتید متعدد برای یک درس) انجام پذیرفت، در نتیجه­ ای مشابه، تفاوت معنی­داری بین دختران و پسران مشاهده نشد اما با افزایش سابقه تحصیل بر میزان نارضایتی دانشجویان افزوده شد. براساس این یافته، صرف­نظر از جنبه ­های مثبت و منفی، دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی از نارضایتی کمتری نسبت به دانشجویان دانشکده پیراپزشکی برخوردار بودند (22).
در خاتمه از نقاط قوت این مطالعه می­ توان به تمرکز بر یکی از نکات حائز اهمیت اما کمتر مورد بررسی در آموزش پزشکی که همانا موضوع تعدد اساتید در یک درس است، نام برد. در مقابل از نقاط ضعف و محدودیت­ های این مطالعه می­توان به حجم نمونه محدود و شیوه جمع­آوری داده ­ها که به صورت آسان و با ابزاری محقق ساخته بوده، اشاره نمود. از این­رو توصیه می­شود مطالعاتی از این دست با گستردگی بیشتر از جنبه­ های مختلف مانند حجم شرکت­ کنندگان و نوع رشته تحصیلی به اجراء در آید.
مطالعه حاضر نشان داد که بیش از نیمی از دانشجویان در خصوص گذراندن واحدهای درسی با اساتید مشترک نگرش مساعدی نداشته و معتقد به افت کیفیت کلاس­ های درس در صورت تعدد اساتید بودند. لذا پیشنهاد می­ شود تا حد امکان از تعدد اساتید در یک واحد درسی خودداری نموده و یا لااقل اساتیدی که وظیفه ارائه واحد درسی به ­صورت مشترک را به عهده دارند، در ارائه مطالب هماهنگی بیشتری از خود نشان دهند. البته انتخاب یکی از اساتید به ­عنوان مسئول درس و تدوین طرح درس بصورتی که در آن تاریخ و موضوع هر جلسه مشخص باشد، می­تواند از پیامدهای منفی تعدد اساتید بکاهد. برای ایجاد روابط دوستانه بین استاد و دانشجو، پیشنهاد تکالیف آموزشی هم­چون ارائه کنفرانس و یا تحقیقات مرتبط با درس احتمالا" می­تواند تا حدی از ضعف ارتباط بین استاد و دانشجو بکاهد. بدیهی است، تنها در سایه چنین  هماهنگی­هایی است که می­توان ضمن پیش­گیری از مطالب تکراری و افزایش حجم غیرضروری مطالب، برای ایجاد روابط دوستانه و نظم در برگزاری کلاس­ ها، و در نهایت به کیفیت بالاتری از آموزش دانشجویان امیدوار بود.
قدردانی
نگارندگان مقاله بر خود لازم می­دانند تا از حمایت­های معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی بابل از جمله حمایت مالی جهت انجام این تحقیق (طرح شماره9236340) قدردانی نمایند.


  
فهرست منابع
1. Esmaeili MR, Hozni SA, Mosazadeh B, Zavareh A. [Good Teacher's Characteristics and its Influence on Dental Students Academic Motivation In Guilan University of Medical Sciences]. Rme 2017; 9 (3): 18-10. [Persian] [DOI:10.29252/rme.9.3.18]
2. Moradi S, Hasani D, Bahrami M, Nourian A. [Reviewing Medical Education in KamelAl-Senaat Al-Tebieh]. J Med Edu Dev 2017; 9 (24): 85-91. [Persian]
3. Tirgar A, Ghadimi R, Amouei A, Sajadi Kabodi P, Hajiahmadi M. [Evaluating the effect of the time of holding classes on educational outcome in the theoretical health course] . Future of Medical Education Journal 2017; 7 (2): 38-46.
4. Dastoorpoor M, Moradi M, Estebsari F, Zolala F. [Mentors' and Postgraduate Students' Perception about Characteristics of Effective Education, Kerman University of Medical Sciences, Iran]. Strides Dev Med Educ 2016; 12 (4): 626-643. [Persian]
5. Farmahini Farahani M, Ziaeiyan Alipour F. [Faculty members’ teaching quality based on the Mycourse scale from the student’s viewpoint]. Educ Strategy Med Sci 2012, 5(3): 157-161. [Persian]
6. Rohi Ghazali A, Ishak I, Zakiah N, Rifina M, Zainal A, Asmah A, et al. Students’ Perception on Lecture Delivery Effectiveness among the Faculty of Health Sciences Lecturers. Procedia - Social and Behavioral Sciences 2012; 60 : 67 – 72. [DOI:10.1016/j.sbspro.2012.09.348]
7. NooriShadkam M, Jaafari A, Hadi Nodooshan H, Ghaneian M, FatahiBafghi A, Aghili H, et al . [Assessment of performance of the schools of Shahid Sadiughi University of Medical Sciences]. Jmed 2017; 11 (4): 363-370. [Persian]
8. Vahabi A, Rahmani S, Rostami S, Vahabi B, Hosseini M, Roshani D. [Factors affecting teacher evaluation scores: the students` viewpoints of Kurdistan University of Medical Sciences]. Iranian Journal of Medical Education 2015; 15: 111-121. [Persian]
9. Hassanabadi M, Zare-Bidaki M, Rezaeian M. [Medical Students’ Perceptions of the Educational Environment in Rafsanjan University of Medical Sciences in 2016]. JRUMS 2017; 16 (5): 465-478. [Persian]
10. Vakili A, Hajaghajani S, Rashidy-Pour A, Ghorbani R. [An investigation of factors influencing student evaluation of teacher performance: A comprehensive study in Semnan University of Medical Sciences]. Koomesh 2011; 12 (2): 93-103. [Persian]
11. Dehghani M, Nakhaee N. [Faculty evaluation by students: a review of criticisms]. Strides Dev Med Educ 2013; 9 (2): 102-109. [Persian]
12. Shakurnia A. [Faculty attitudes towards student ratings: do the student rating scores really matter?]. Iranian Journal of Medical Education 2011; 11 (2): 84-93. [Persian]
13. Amini M, Rahimi H, Gholamian Z. [The Study of Classroom Management Styles of Faculty Members in Kashan University of Medical Sciences, Iran]. Strides Dev Med Educ 2015; 12 (1): 38-48. [Persian]
14. Vakili M M, Nourian A A, Mousavi Nasab S N. [Characteristics of a Good Teacher from the Point of View of Student and Teaching Staff in Zanjan University of Medical Sciences – 2004]. J Med Edu Dev 2009; 1 (1): 17-28. [Persian]
15. Ghazi mir saeed J, Moradi joo M, Taheri A, yousefianzadeh O. [Identifying M.A and PhD Students' Point of View Regarding Effective Factors in Establishing Communication between Students and Faculty Members of School of Allied Health at Tehran University of Medical Sciences in 2012- 2013 Academic Year]. J Med Edu Dev 2016; 9 (22): 95-102. [Persian]
16. Obeidi N. [Effective factors on the communication between students and faculty members in the viewpoint of paramedical students]. Educ Strategy Med Sci 2010; 3 (3): 133-136. [Persian]
17. Ramezani T, Dortaj Ravari E. [Barrasye vijegihaye yek modarese asarbakhsh va avamele amoozeshyemoaser bar karamadye vey az didgahe modaresin va daneshjooyane daneshkadehaye parastaryedaneshgahe oloom pezeshkye Kerman]. Strides in Development of Medical Education 2009; 6 (2): 139-48. [Persian]
18. Gashmard R, Moatamed N, Vahedparast H. [Faculty Members' and Students’ Veiwpoints on Characteristics of a Good University Teacher in Boushehr University of Medical Sciences]. IranianJournal of Medical Education 2011; 11 (1): 48-57. [Persian]
19. Gandomkar R, Amini B. [Application of Various Student Assessment Methods by Educational Departments in Tehran University of Medical Sciences, Iran]. Strides Dev Med Educ 2015; 12 (1): 209-218. [Persian]
20. Ghorbani R, Haji Aghajani S, Heidarifar M, Andade F, Shams-Abadi M. [Viewpoints of nursing and para-medical students about the features of a good university lecturer]. Journal of Semnan University of Medical Sciences 2009; 10 (2):77-84. [Persian]
21. Masoomi H, Kamali K, Mohamadi A. [Factors determining the efficiency of non-clinical teachers teach from the perspective of Zanjan University of Medical Sciences]. J Med Edu Dev 2015; 8 (18): 115-124. [Persian]
22. Mir H, Parsian H, Jahanian I, Shabestani-Monfared A, Shirkhani-Kelagari Z, Halalkhor S. [Evaluation of Student's Satisfaction with Team Teaching in Babol University of Medical Sciences, Iran, in 2011-2012]. Strides Dev Med Educ 2015; 12 (1): 90-97. [Persian]
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tirgar A, Kazemi F, Babazadeh S, Aghalari Z, Gholinia-Ahangar H. Assessing the Students ’ Viewpoint about teaching a course by several lecturer in Babol University of Medical Sciences. rme. 2018; 10 (1) :38-30
URL: http://rme.gums.ac.ir/article-1-552-fa.html

تیرگر آرام، کاظمی فروغ، بابازاده ساناز، آقالری زهرا، قلی نیا آهنگر همت. بررسی دیدگاه دانشجویان در مورد تدریس واحد درسی توسط اساتید متعدد در دانشگاه علوم پزشکی بابل. پژوهش در آموزش علوم پزشكي. 1397; 10 (1) :38-30

URL: http://rme.gums.ac.ir/article-1-552-fa.html



دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
پژوهش در آموزش علوم پزشکی Research in Medical Education