[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 4، شماره 1 - ( 1-1391 ) ::
جلد 4 شماره 1 صفحات 9-16 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر آموزش مهارت های بالینی بر ارتقای یادگیری مهارت ها در کارآموزان بخش زنان
حمیده پاک نیت، فریده موحد*، طلعت دباغ، زهرا قاسمی
دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، ایران ، fmovahed@qums.ac.ir
واژه‌های کلیدی: آموزش، دانشجویان، پزشکی، مهارت‌های بالینی
متن کامل [PDF 150 kb]   (1224 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (6267 مشاهده)
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
متن کامل:   (975 مشاهده)

مقدمه

امروزه تاکید بر آموزش مهارت بالینی و ارتباطی و ایجاد نگرش مناسب در دانشجویان در فضاهای مجازی مورد توجه زیادی قرار گرفته است (1). مهارت در انجام معاینات بالینی از ضـروریات حـرفه پزشـکی و طبابت است. کسب صلاحیت لازم در انــجام مــهارت­ های بـالینی مـستلزم صـرف زمـان، شکیبایی و تمرین در یک بستر مناسب می­ باشد. مهارت­ های بالینی به کندی کسب می ­شوند و اغلب این مهارت­ ها با عدم بکارگیری تحلیل می ­روند (2،3). نتایج مطالعات گوناگون، دانشگاه ­ها را به جستجوی روش ­هـای نـوین و کـارآمد آموزش مهارت­  های بالینی ترغیب نموده تا از این طریق بهره ­وری آموزشی افزایش یابد. نتیجه پاسخ به این ضرورت، راه­اندازی   بخش­ها و یا مراکزی بوده که آموزش مهارت­ های بالینی عمومی را به صورت مهارت­ های رفتاری و یا مهارت­های ابزاری در دانشگاه­ ها و دانشکده ­ها عهده­ دار باشد (4،5). دانشجویان پزشکی قبل از ورود به دوره بالینی باید توانایی لازم برای مواجهه با مسئولیت­های جدید، اهداف آموزشی این دوره، نقش و وظایف سایر افراد درگیر در کار بالینی و نحوه ارتباط با سایر افراد تاثیرگذار در آموزش­ های بالینی را فرا گیرند تا اضطراب و سردرگمی ماه­ های اولیه حضور در دوره بالینی کاهش یابد و دانشجو قادر باشد در این محیط پرتحرک و فعال آموزشی بیشترین یادگیری را داشته باشد. (6). مرکز یادگیری مهارت­ های بالینی، فرصتی را فراهم می­آورد تا دانشجوی پزشکی با استفاده از انواع وسایل کمک آموزشی، مدل­ها و مانکن­ها بتواند مهارت­های بالینی و ارتباطی خود را در محیطی آرام وکنترل شده، قبل از ورود به محیط عملی افزایش دهد (7،8). براساس یک نظر سنجی در مورد  رضایت­مندی دانشجویان از مرکز مهارت­ های بالینی،90 درصد عقیده داشتند که در واقع مرکز مهارت­ های بالینی پیوندی بین مطالب تئوری و مهارت­های عملی ایجاد  می­کند (7، 8). در حال حاضر با توجه به وجود محدودیت­هایی در بیمارستان­ها مانند کمبود بیمار و اقامت کوتاه مدت بیماران در بیمارستان، متخصصین آموزش پزشکی معتقدند که نه تنها مراکز  مهارت­ های بالینی در دانشکده ­های پزشکی می­ بایستی توسعه یابند، بلکه روش­ های آموزش این مهارت­ ها نیز باید از روش­ های سنتی به راهکارهای جدید آموزشی تبدیل گردند (9). مطالعات متعددی در مورد اثر آموزش مهارت­های بالینی بر یادگیری انجام شده است. مطالعه (Elinicki) الینکی و همکاران در سال 2003 حاکی از آن بود که پزشک شدن مستلزم کسب مهارت­ های زیادی است که این مهارت­ها باید در سال سوم و چهارم پزشکی و در جایی دور از بالین بیمار ارائه گردد (10). نتایج مطالعه (Remmen) ریمن در سال 2001 نشان داد که دانشجویان در انجام مهارت­ های پایه ضعیف بوده و مرکز مهارت­های بالینی باید با هدف تکمیل و ارتقای آموزش مهارت­های بالینی دانشجویان ایجاد شود (11). در مطالعه­ای که در سال 1384 توسط جلیلی و همکاران انجام شد، نشان داد که ایجاد بخش جداگانه ­ای تحت عنوان مرکز مهارت­ های بالینی برای آموزش دانشجویان ضروری ست (12). در مطالعه خسروی در سال 1379 بیش از 50 درصد دانشجویان اعلام داشتند که به دلیل نداشتن دوره آموزش مهارت بالینی پایه، در مواجهه با بیمار خود مشکل داشته و 43 درصد از دانشجویان ذکر نمودندکه فشار روانی زیادی در برخورد با بیمار داشته ­اند (13). مطالعه (Taylor) تیلر در سال 1992 نشان داد که ارزیابی دانشجویان پس از گذراندن یک دوره آموزش مهارت­ ها خوشایند بوده و اکثر دانشجویان از برنامه رضایت داشتند (14). نتایج مطالعه شارمی درسال 1390این نکته را روشن ساخت که بهره ­گیری از مرکز آموزش مهارت­های بالینی و شیوه­های ارزیابی عینی مهارت دانشجویان به ویژه قبل از ورود به محیط واقعی بالینی برای رعایت حقوق بیماران و رفع نیاز دانشجویان ضروری است (15). نظر به این که یکی از مسائل مهم سلامت و توسعه در جوامع، لزوم برخورداری زنان از خدمات سلامت و بهداشت باروری می­باشد، لذا ضروری است که پزشکان از تبحرکافی برای اقدامات اولیه درمانی برخوردار باشند. برخی از این مشکلات مربوط به دوران بارداری است (16). در مطالعه ­ای در سال 2002که توسط (Letteri) لتری انجام شد استفاده از واقعیت­ های مجازی در آموزش مهارت­های رشته زنان و مامایی مورد تأیید قرار گرفت (17). با توجه به اینکه در بسیاری از مناطق روستایی و دور افتاده دسترسی به متخصصین به آسانی میسر نیست، احتمال برخورد پزشکان عمومی با مادران درحال زایمان و در موقعیت ­های پیش­ بینی نشده در طول فعالیت­ های حرفه ­ای وجود دارد. بنابراین آموزش کلیه دانشجویان رشته پزشکی در این زمینه، بنحوی که با اصل انطباق محیط­های آموزشی با موازین شرعی نیز در تناقض نباشد، ضروری است (18). مرکز یادگیری مهارت­ های بالینی، فرصتی را فراهم می­آورد تا دانشجوی پزشکی با استفاده از انواع وسایل کمک آموزشی، مدل ­ها و مانکن ­ها بتواند مهارت­ های بالینی و ارتباطی خود را در محیطی آرام و کنترل شده، قبل از ورود به محیط عملی افزایش دهد (12، 15). نظر به اینکه در بسیاری از  دانشگاه ­ها، کارآموزان مذکر حق حضور در بخش زایمان و انجام معاینه ژنیکولوژیک را ندارند، لذا گسترش آموزش مهارت ­های بالینی برای دانشجویان پزشکی ضروری به نظر می ­رسد. از طرفی با توجه به اینکه تاکنون مطالعه ­ای در دانشگاه علوم پزشکی قزوین در این مورد انجام نشده است لذا بر آن شدیم تا پژوهشی با هدف تعیین تاثیر آموزش  مهارت­ های بالینی دوره زنان بر ارتقای یادگیری مهارت­ها در کارآموزان پزشکی انجام دهیم.

روش ­ها

این مطالعه نیمه تجربی با طرح یک گروهی، قبل و بعد از آموزش در سال 1390در بخش زنان دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. 40 نفر از کارآموزان پزشکی که طی دو ترم تحصیلی به بخش زنان معرفی شدند، (در یک ترم 16نفر و در یک ترم 24 نفر) در این پژوهش شرکت کردند. به علت اینکه آموزش مهارت­ ها در مرکز مهارت­ های بالینی، قسمتی از دوره زنان محسوب می­ شد، لذا نیازی به اخذ رضایت نامه برای ورود به طرح نبود. ابتدا چک لیستی که روایی آن توسط اعضای هیئت علمی گروه زنان تایید شده و شامل کسب 10 مهارت بود، تهیه گردید. مهارت­ های مورد نظر برای دانشجویان در کلاس درس تئوری که شامل سخنرانی و اسلاید بود، درسه جلسه دو ساعته شرح داده شد. و بعد از آن براساس چک لیست، دانشجویان مورد ارزیابی قرار گرفتند و هر یک امتیازی کسب نمودند. سپس در مرکز مهارت­های بالینی دانشگاه علو م پزشکی قزوین، کارآموزان به گروه­های8 نفره تقسیم شدند، مهارت­ها بر روی مولاژها در چهار جلسه دو ساعته برای هر گروه به صورت عملی آموزش داده شد. پس از آن دانشجویان به اندازه کافی تمرین کردند و مجدداً براساس چک لسیت ارزیابی شده و امتیازات کسب شده برای هر مهارت محاسبه گردید. مهارت ­ها شامل معاینه لگن در بارداری (انواع لگن) با 8 گزینه، معاینه واژینال زنان باردار با 10 گزینه، مانور لئو پولد با 6 گزینه، اداره مرحله سوم زایمان با 10گزینه، مانورهای انجام زایمان طبیعی با 12 گزینه، اپی زیوتومی (برش و ترمیم) با 11 گزینه، معاینه دو دستی با 6 گزینه، معاینه ژنیکولوژیک با اسپکولوم با 8 گزینه، تهیه پاپ اسمیر با 12 گزینه و جاگذاری IUD با 15 گزینه بود. برای مقایسه همبستگی بین داده ­ها از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. سطح معنی­دار آماری 0/05 p<بود. برای تحلیل مهارت­ ها، از مقیاس 2 نقطه­ای رضایت بخش است و رضایت بخش نیست استفاده شد. در صورت کسب 60 درصد امتیاز یا بیشتر به عنوان رضایت بخش تلقی گردید و در نهایت مجموع امتیازات بر مبنای 100 محاسبه و به صورت امتیاز همسان و استاندارد شده در آمد.

محدوده امتیازهای چک لیست به صورت زیر بود.

1- معاینه لگن در بارداری (انواع لگن): (0-8)

2- معاینه واژینال زنان باردار:                        (0-10)

3- مانور لئو پولد:                             (0-6)

4- اداره مرحله سوم زایمان:                (0-10)

5- مانورهای انجام زایمان طبیعی:       (0-12)

6- اپی زیوتومی (برش و ترمیم):         (0-11)

7- معاینه دو دستی:                        (0-6)

8- معاینه ژنیکولوژیک با اسپکولوم:       (0-8)

9- تهیه پاپ اسمیر:                        (0-12)

10-  جاگذاری IUD:                      (0-15)        

برای تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم افزار SPSS، آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و برای مقایسه امتیاز قبل و بعد از آموزش از آزمون­های t وt  زوج استفاده گردید. برای مقایسه همبستگی بین داده ­ها در قبل و پس از آموزش مهارت ­ها از آزمون همبستگی پیرسون استفاده و با میزان همبستگی  0/91= rپایایی چک لیست تایید شد.

نتایج

از مجموع 40 کارآموز دوره زنان در طی دو ترم تحصیلی 55 درصد ( 22نفر) مونث و 45 درصد (18 نفر) مذکر بودند. میانگین امتیازات دانشجویان در مورد مهارت­های ارزیابی شده در مرکز مهارت­های بالینی بخش زنان، قبل و بعد از آموزش با 0/05 p<و با آزمون t زوج اختلاف معنی­دار داشت (جدول 1).

بیشترین میانگین امتیاز کسب شده قبل از آموزش مربوط به تهیه پاپ اسمیر با 16/8±55 و جاگذاری IUD با  5±46/48 و معاینه ژنیکولوژیک با اسپکولوم 62/38 ±45 بود و کمترین امتیاز کسب شده قبل از آموزش مربوط به مهارت اداره مرحله سوم زایمان با 3/10±2/17 و مانور لئوپولد با 37/8±37/24 و معاینه لگن دربارداری (انواع لگن) با10±87/26 بود. در تمامی مهارت­ها امتیازات کسب شده قبل از آموزش رضایت بخش نبود و کمتر از 60 بود. بعد از کسب آموزش­های لازم بیشترین امتیاز مربوط به تهیه پاپ اسمیر با 66/7±41/90 و معاینه واژینال زنان باردار با 7/7 ±81 و جاگذاری IUD با 93/4 ±8/78بود. کمترین امتیاز مربوط به مانور لئوپولد با 62/11 ± 37/44، معاینه لگن در بارداری (انواع لگن) با 87/8 ±50 و معاینه دو دستی با                33/12 ±66/56 بود. حتی بعد از آموزش نیز در این سه مهارت امتیاز کسب شده رضایت بخش نبود. بیشترین اختلاف بین میانگین امتیازات کسب شده قبل و بعد از آموزش مربوط به مهارت معاینه واژینال زنان باردار با 8/52 و اداره مرحله سوم زایمان با 47 و مانورهای انجام زایمان طبیعی با 08/41 بود و کمترین اختلاف بین میانگین امتیازات کسب شده قبل و بعد از آموزش مربوط به مهارت مانور لئوپولد با 20 امتیاز و معاینه لگن در بارداری با13/23 امتیاز بود.

AWT IMAGE

بحث و نتیجه­ گیری

نتایج این پژوهش که با هدف تعیین تأثیر آموزش مهارت­های بالینی بر ارتقای یادگیری کارآموزان انجام شد، نشان داد که آموزش مهارت­های بالینی مورد نیاز در بخش زنان می­تواند عملکرد بالینی کارآموزان را بهبود بخشد. نتایج این پژوهش نشان داد که میانگین امتیازات کسب شده توسط کارآموزان در تمام مهارت ­ها قبل از آموزش رضایت بخش نبوده (کمتر از 60 امتیاز) و بعد از آموزش در اکثر مهارت­ها امتیازات کسب شده رضایت بخش بوده و تنها در سه مهارت معاینه لگن در بارداری، مانور لئوپولد و معاینه دو دستی امتیازات کسب شده کمتر از 60 بود. همچنین بعد از آموزش بیشترین میانگین امتیازات کسب شده مربوط به جاگذاری IUD و تهیه پاپ اسمیر و معاینه واژینال زنان باردار بود. البته جاگذاری IUD و پاپ اسمیر قبل از آموزش نیز بالاترین امتیازات کسب شده را داشتند ولی در حد رضایت بخش نبود. علت کسب بالاترین امتیاز در مورد این دو مهارت، شاید به علت کثرت بیماران مراجعه کننده به درمانگاه ژنیکولوژی باشد. با توجه به این­که از اکثر بیماران پاپ اسمیر گرفته  می­شود، لذا کارآموزان نحوه گذاشتن و خروج اسپکولوم را به خوبی آموزش می­ بینند. در مورد معاینه واژینال زنان باردار شاید وجود مولاژهای متعدد با علائم زایمانی متفاوت (دیلاتاسیون وافاسمان سرویکس)، باعث افزایش چشمگیر میانگین امتیازات بعد از آموزش شده بود. نتایج مطالعه شارمی در دانشگاه علوم پزشکی گیلان نشان داد که بیشترین امتیاز کسب شده پس از آموزش مربوط به جاگذاری IUD و تهیه پاپ اسمیر بود. او علت بالاتر بودن امتیازات را، سادگی فراگیری این دو مهارت نسبت به سایر مهارت­ها ذکر کرده است (15). براساس پژوهش حاضر کمترین میانگین امتیازات کسب شده بعد از آموزش مربوط به مهارت­های مانور لئوپولد، معاینه دو دستی و معاینه لگن در بارداری بود که علت آن می­تواند ازیک سو، تمایل کمتر کارآموزان در انجام این مهارت­ها و از سوی دیگر، عدم رضایت بیمار درانجام معاینات واژینال توسط کارآموزان به ویژه کار آموزان مذکر باشد. در مورد مانور لئوپولد، با توجه به استفاده گسترده از سونوگرافی برای تشخیص عضو نمایش در زنان باردار، کارآموزان کمتر تمایل به انجام آن داشتند. این یافته با نتایج شارمی که کمترین امتیاز کسب شده را در مانور لئوپولد و معاینه دو دستی بیان کرده بود، مطابقت دارد. وی علت کسب نتایج غیر رضایت بخش در این دو مهارت را، پیچیدگی این مهارت ­ها و کاربرد آن­ها در موقعیت ­های خاص نسبت داد (15).

در مطالعه حاضر، قبل از آموزش کمترین میانگین امتیاز مربوط به مهارت­های مانور لئوپولد، اداره مرحله سوم زایمان و معاینه لگن در بارداری بود. محدودیت حضور کار آموزان مذکر در اطاق زایمان و نیز عدم رضایت اکثر بیماران برای کنترل مراحل زایمان توسط کارآموزان مذکر، می­تواند علت کسب مهارت کمتر در معاینه لگن و اداره مرحله سوم زایمان باشد. این یافته با مطالعه شارمی مطابقت دارد، البته در مطالعه شارمی علت این امر عدم مشاهده کافی این مهارت­ها و نیز عدم تکرارآنها ذکر شده است. (15)

مطالعه حاضر همچنین نشان داد که اختلاف بین میانگین مهارت­ها در قبل و بعد از آموزش در سه مهارت معاینه واژینال زنان باردار، اداره مرحله سوم زایمان و مانورهای انجام زایمان طبیعی بالاتر از سایر مهارت­ها بود که نشان دهنده نقش آموزش در مرکز مهارت­ های بالینی می­باشد و شاید علت آن

تعدد مولاژهای مربوط به مراحل مختلف زایمانی باشد. در بخش زایمان، کارآموزان به حد کفایت قادربه انجام معاینات واژینال مکرر نیستند و لذا مهارت­های لازم را صرفاً در بخش زایمان و بربالین زنان در حال زایمان نمی­توانند کسب کنند. لذا انجام تمرینات بیشتر در مرکز مهارت­ های بالینی بر روی مولاژها، در کسب این مهارت­ها مفید به نظر می­رسد. در مطالعه شارمی بیشترین اختلاف مربوط به جاگذاری IUD، مانورهای انجام زایمان طبیعی و اداره مرحله سوم زایمان بود که با نتایج مطالعه ما همخوانی دارد (15).

با توجه به لزوم کسب امتیاز 60 درصد از هر مهارت برای رضایت بخش بودن آن، در این مطالعه قبل از آموزش  مهارت­ها، امتیاز دانشجویان در تمام موارد کمتراز 60 درصد بود (غیررضایت بخش) درحالی­که بعد از آموزش میانگین امتیازات کسب شده در تمام مهارت­ ها به طور معناداری افزایش یافت و با کسب امتیاز بالای 60 درصد رضایت بخش گردید و تنها در انجام مانور لئوپولد و معاینه لگن در بارداری غیررضایت بخش بود که با نتایج مطالعۀ شارمی مطابقت دارد (15). همچنین با مطالعۀ امینی که توانایی دانشجویان را در انجام مهارت­های اساسی کم می­داند مطابقت دارد (3). مطالعه دیگری در  تبریز که تاثیر آموزش مهارت­های بالینی دانشجویان پزشکی در اداره مراحل مختلف زایمان طبیعی و مهارت بخیه زدن را بررسی کرد، نشان داد که بین میانگین امتیازات کسب شده در مهارت­های قبل، حین و پس از زایمان در قبل و بعد از آموزش اختلاف معنی­داری وجود دارد که با نتایج مطالعه ما همخوانی داشت (18).

نتایج پژوهش حسن زاده در سال 1382 نشان داد که با آموزش مهارت­های بالینی مقدماتی، آمادگی روانی دانشجویان و توانایی انجام صحیح اقدامات اولیه بالینی در برخورد با بیماران افزایش می­یابد و با کاهش اضطراب، احساس خود کفایی در آنها بیشترمی­ شود (19). مطالعه انجام شده در سال 2003 در استرالیا برای سنجش میزان اضطراب و اعتماد به نفس دانشجویان قبل و بعد از اولین معاینه ژنیکولوژیک، نشان داد که قبل از اولین معاینه دانشجویان اضطراب بیشتری داشته و کسانی که تجربه قبلی در انجام معاینه داشتند اضطراب کمتری را گزارش نمودند (20). در مطالعه پیرار (peeraer) نیزکه دو روش آموزشی جدید و سنتی مهارت­ ها مقایسه شدند، نشان داد که آموزش مهارت­ ها به روش جدید و در مرکز مهارت­های بالینی مفیدتر بوده است (21). نتایج مطالعه رضوی که با هدف تاثیر مرکزآموزش مهارت­ ها بر ارتقای یادگیری مهارت ­ها برروی دو گروه از کارورزان پزشکی انجام شد، نشان دادکه میانگین تفاضل نمرات قبل و بعد از آموزش در گروه شاهد و گروه تحت آموزش اختلاف  معنی­ داری دارد، که با این مطالعه هم خوانی داشت (4). نتایج مطالعه برامنس (Bramness) نشان داد که تعداد زیادی از دانشجویان در زمینه مهارت­ های اولیه بالینی دارای نقص بوده اند و مهارت­های بالینی آنان از ابتدا تا آخر دوره، بهبودی قابل ملاحظه ­ای نداشته است (22).

از محدودیت­ های مطالعه حاضر تعداد محدود مولاژها در بعضی از مهارت­ ها و وسایل مورد نیاز برای آموزش در مرکز مهارت­های بالینی بود و لذا انجام آموزش مستلزم صرف وقت بیشتر و بیان بعضی مهارت­ها به صورت تئوری بر روی مولاژها بود.  

افزایش امتیاز مهارت­ های کسب شده توسط کار آموز بعد از آموزش، به او این اطمینان را نخواهد دادکه در عرصه کار و فعالیت پزشکی درآینده بتواند با اعتماد به نفس قابل قبولی این مهارت­ها را انجام دهد. از طرفی با توجه به اینکه تاکنون هیچ اقدام خاصی برای آموزش مداوم این مهارت­ها برای پزشکان فارغ­التحصیل انجام نشده است، به نظر می­رسد که اغلب پزشکان در محیط کار خود با مشکلات جدی در انجام مهارت­ های عملی روبرو باشند که نتیجه آن کاهش سطح ارائه خدمات درمانی، تضییع حقوق بیماران و احتمالاً بروز خطراتی برای بیمار در انجام این مهارت­ها توسط پزشکان کم تجربه خواهد بود.

از آنجا که یکی از وظایف مهم و اساسی دانشگاه­های علوم پزشکی افزایش توان علمی و عملی دانشجویان برای ارائه خدمات بهداشتی و درمانی بهتر و ارتقای کیفیت سلامت در جامعه می­باشد  و با توجه به اینکه مرکز مهارت­های بالینی می­تواند تاثیر زیادی در ارتقاء کیفیت آموزشی و افزایش عملکرد بالینی دانشجویان داشته باشد لذا توصیه می­شود تمامی دانشگاه ­های علوم پزشکی نسبت به ایجاد، توسعه و تجهیز بیشتر مراکز آموزش مهارت­های بالینی در دانشگاه اقدام به عمل آورند.

قدردانی

از مرکز آموزش مهارت­های بالینی دانشگاه علوم پزشکی قزوین و مرکز توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان کوثر و خانم شیوا اسماعیلی تشکر و قدردانی می­گردد.

ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pakniat H, Movahed F, Dabagh T, Ghasemi Z. The Effects of Clinical Skills Training on Medical Trainees Performances in Gynecology Ward of Qazvin University of Medical Sciences. rme. 2012; 4 (1) :9-16
URL: http://rme.gums.ac.ir/article-1-28-fa.html

پاک نیت حمیده، موحد فریده، دباغ طلعت، قاسمی زهرا. تاثیر آموزش مهارت های بالینی بر ارتقای یادگیری مهارت ها در کارآموزان بخش زنان. پژوهش در آموزش علوم پزشكي. 1391; 4 (1) :9-16

URL: http://rme.gums.ac.ir/article-1-28-fa.html



دوره 4، شماره 1 - ( 1-1391 ) برگشت به فهرست نسخه ها
پژوهش در آموزش علوم پزشکی Research in Medical Education