[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
شناسایی و رتبه‌بندی مؤلفه‌های اجتماعات کاری برای تسهیل اشتراک دانش و تجارب در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز
نیر سیدنظری، صادق ملکی آوارسین* ، جهانگیر یاری حاج عطالو
گروه علوم تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ، S.maleki@iaut.ac.ir
چکیده:   (56 مشاهده)
مقدمه:  به ­دلیل پیچیدگی آموزش پزشکی و اهمیت آموزش در حیطه علوم پزشکی، توجّه به فراهم نمودن بستری مناسب برای مقابله با این پیچیدگی و امکان توسعه مداخلات در امر آموزش مسئله ­ای ضروری است. اجتماعات کاری یکی از راهکارهای توسعه مداخلات بجا و مناسب جهت آموزش کارآموزی پزشکی به ­صورت موثرتر است که می­ تواند به اعضای هیأت علمی و دانشجویان در مقابله با پیچیدگی­ های آموزش پزشکی کمک کند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه ­بندی مؤلفه­ های اجتماعات کاری در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام گرفت.
ر­وش ­ها:روش پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر گردآوری داده ­ها، توصیفی - پیمایشی بود. جامعه آماری شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال 1396 به تعداد 802 نفر بود که با استفاده از روش نمونه­ گیری هدفمند، 210 نفر از بین رؤسا و مدیران دانشکده­ها و مراکز تحقیقاتی، مدیران گروه­ های آموزشی، مدیران پژوهشی، معاونین آموزشی و پژوهشی، اعضای  گروه ­های پژوهشی که رتبه علمی استاد، دانشیار و استادیاری که سابقه شرکت در دو یا بیش از دو کارگاه آموزشی داشتند به ­عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه ­گیری، پرسشنامه محقق ساخته 35 گویه­ ای بود که نسبت روایی محتوایی 0/78، شاخص روایی محتوایی 0/92، پایایی ابزار 0/89 و ضریب همبستگی درون رده ­ای 0/92 بدست آمد. داده­ ها در دو سطح توصیفی و استنباطی (تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون فریدمن) به کمک نرم­ افزارهای SPSS، Excel و Mont Carlo PCA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند .
یافته ­ها: براساس تحلیل عاملی اکتشافی، شش مؤلفه اجتماعات­ کاری مشتمل بر رهبری مشارکتی؛ اهداف؛ ساختار رسمی و غیررسمی؛ مرز و اندازه؛ و تعاملات جمعی شناسایی شد. نتایج آزمون فریدمن نیز نشان داد رهبری مشارکتی با میانگین 4/60 مهم­ترین مؤلفه اجتماعات ­کاری می­ باشد. مؤلفه­ های اهداف (3/86)، ساختار غیررسمی (3/21) و مرز و اندازه (3/12) در رتبه­ های بعدی قرار گرفتند. مؤلفه­ های تعاملات جمعی و ساختار رسمی (3/10) نیز کم­ اهمیت­ ترین مؤلفه ­ها بودند. 
نتیجه ­گیری:براساس نتایج پژوهش، مؤلفه­ های مهم اجتماعات­ کاری به منظور اشتراک دانش و تجربیات بین اعضاء مشتمل بر رهبری مشارکتی، اهداف و ساختار غیررسمی شناسایی گردید. در این پژوهش مشخص شد با توجه به رویکرد شکل­ گیری، سبک­ های مدیریت، نوع مشارکت اعضاء، و نوع و نحوه حضور اعضاء در اجتماعات، می­ توان نوع ساختار این اجتماعات را تعیین نمود. همچنین جنبه رسمی ساختار اجتماعات ­کاری نیز اهمیت کم­تری نسبت به جنبه غیر رسمی داشت.
واژه‌های کلیدی: اجتماع مشارکتی، آموزش پزشکی، مدیریت دانش، یادگیری جمعی
متن کامل [PDF 135 kb]   (16 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (3 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
فهرست منابع
1. Wehn U, Montalvo C. Knowledge transfer dynamics and innovation: behaviour, interactions and aggregated outcomes. Journal of Cleaner Production 2018; 171: S56-S68. [DOI:10.1016/j.jclepro.2016.09.198]
2. Jabbary N, Madhoushi M. [Identifying effective factors on knowledge sharing behavior among faculty members in Gorgan universities]. IRPHE 2014; 20 (3): 45-65. [Persian]
3. Hearn S, White N. Communities of practice: Linking knowledge, policy and practice. London (UK): Overseas Development Institute; 2009.
4. Wenger E. Communities of practice and social learning systems. Organization. 2000; 7 (2): 225-46. [DOI:10.1177/135050840072002]
5. Wenger E. Knowledge management as a doughnut: Shaping your knowledge strategy through communities of practice. Ivy Business Journal 2004: 02-08.
6. Snyder WM, editor Communities of practice: Combining organizational learning and strategy insights to create a bridge to the 21st century. Academy of Management Conference; 1997.
7. Wenger-Trayner E, Wenger-Trayner B. Introduction to communities of practice: A brief overview of the concept and its uses. Grass Valley, CA: Wenger-Trayner; 2015.
8. Gray I, Parker J, Rutter L, Williams S. Developing communities of practice. Social Work and Social Sciences Review 2012; 14 (2): 20-36. [DOI:10.1921/174661010X537199]
9. Neufeld D, Fang Y, Wan Z. Community of practice behaviors and individual learning outcomes. Group Decision and Negotiation 2013: 1-23. [DOI:10.1007/s10726-012-9284-8]
10. Tan HC, Anumba CJ, Carrillo PM, Bouchlaghem D, Kamara J, Udeaja C. Capture and reuse of project knowledge in construction: John Wiley & Sons; 2009.
11. Schenkel A, Teigland R. Improved organizational performance through communities of practice. Journal of knowledge management 2008; 12 (1): 106-18. [DOI:10.1108/13673270810852421]
12. Rivera A, Carlos J. Communities of practice: improving knowledge management in business. Business Education & Accreditation 2011; 3 (1): 101-11.
13. Sallán JG, Alava MFd, Barrera-Corominas A, Rodríguez-Gómez D. Review of Knowledge Creation and Management processes through communities of practice in Public Administration. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2012; 46: 2198-204. [DOI:10.1016/j.sbspro.2012.05.454]
14. Wang C-Y, Yang H-Y, Seng-cho TC. Using peer-to-peer technology for knowledge sharing in communities of practices. Decision Support Systems 2008; 45 (3): 528-40. [DOI:10.1016/j.dss.2007.06.012]
15. Sánchez-Cardona I, Sánchez-Lugo J, VŽlez-González J. Exploring the potential of communities of practice for learning and collaboration in a higher education context. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2012; 46: 1820-5. [DOI:10.1016/j.sbspro.2012.05.385]
16. Andrew NO, Ferguson D. Constructing Communities for Learning in Nursing'. International journal of nursing education scholarship 2008; 5 (1): 1-15. [DOI:10.2202/1548-923X.1579]
17. Santos VC, Arroio A. Characterization of the development of a community of practice to support pre-service chemistry teachers. Problems of Education in the 21st Century 2013; 57 (57): 124-32.
18. McDonald J, Star C, editors. The challenges of building an academic community of practice: An Australian case study. Proceedings of the 31st HERDSA Annual Conference: Engaging Communities (HERDSA 2008); 2008: Higher Education Research and Development Society of Australasia (HERDSA).
19. Andrew N, Ferguson D, Wilkie G, Corcoran T, Simpson L. Developing professional identity in nursing academics: The role of communities of practice. Nurse education today 2009; 29 (6): 607-11. [DOI:10.1016/j.nedt.2009.01.012]
20. Cruess RL, Cruess SR, Steinert Y. Medicine as a community of practice: implications for medical education. Academic Medicine 2018; 93 (2): 185-91. [DOI:10.1097/ACM.0000000000001826]
21. Coffman K, Putman P, Adkisson A, Kriner B, Monaghan C. Waiting for the Expert to Arrive: Using a Community of Practice to Develop the Scholarly Identity of Doctoral Students. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education 2016; 28 (1): 30-7.
22. Wenger E, McDermott RA, Snyder W. Cultivating communities of practice: A guide to managing knowledge: Harvard Business Press; 2002.
23. Borzillo S. Communities of practice to actively manage best practices: Springer; 2007.
24. Zboralski K. Antecedents of knowledge sharing in communities of practice. Journal of Knowledge Management 2009; 13 (3): 90-101. [DOI:10.1108/13673270910962897]
25. Amanchukwu RN, Stanley GJ, Ololube NP. A review of leadership theories, principles and styles and their relevance to educational management. Management 2015; 5 (1): 6-14.
26. Lesser E, Prusak L. Communities of practice, social capital and organizational knowledge. Information Systems Review 1999; 1 (1): 3-10.
27. Piri M. [A Model of Evaluation and Selection of types of Communities of Practice using Innovation Approach: A Study on Technologhy based Organizations].[dissertation].Tehran:Iran University of Science and Technologhy; 2016. [Persian]
28. Mládková L. Dysfunctional communities of practice–thread for organization. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2015; 210: 440-8. [DOI:10.1016/j.sbspro.2015.11.392]
29. Pastoors K. Consultants: love-hate relationships with communities of practice. The Learning Organization 2007; 14 (1): 21-33. [DOI:10.1108/09696470710718320]
30. Fontaine M. Keeping Communities Afloat. Knowledge Management Review 2001; 4: 16-21.
31. Tahir LM, Said MNHM, Ali MF, Samah NA, Daud K, Mohtar TH. Examining the professional learning community practices: An empirical comparison from Malaysian universities clusters. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2013; 97: 105-13. [DOI:10.1016/j.sbspro.2013.10.210]
32. Van Lankveld T, Schoonenboom J, Kusurkar R, Beishuizen J, Croiset G, Volman M. Informal teacher communities enhancing the professional development of medical teachers: a qualitative study. BMC medical education 2016; 16 (1): 109. [DOI:10.1186/s12909-016-0632-2]
33. Hadar L, Brody D. From isolation to symphonic harmony: Building a professional development community among teacher educators. Teaching and teacher education 2010; 26 (8): 1641-51. [DOI:10.1016/j.tate.2010.06.015]
34. Patton K, Parker M. Teacher education communities of practice: More than a culture of collaboration. Teaching and Teacher Education 2017; 67: 351-60. [DOI:10.1016/j.tate.2017.06.013]
35. Oborn E, Dawson S. Learning across communities of practice: an examination of multidisciplinary work. British Journal of Management 2010; 21 (4): 843-58. [DOI:10.1111/j.1467-8551.2009.00684.x]
36. Fallah N. Routines and their influence in the Communities of Practice (CoPs): The case of international institutions. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2012; 46: 1532-6. [DOI:10.1016/j.sbspro.2012.05.335]
37. Mørk BE, Hoholm T, Maaninen-Olsson E, Aanestad M. Changing practice through boundary organizing: A case from medical R&D. Human Relations 2012; 65 (2): 263-88. [DOI:10.1177/0018726711429192]
38. Moingeon B, Quélin B, Dalsace F, Lumineau F. Inter-organizational communities of practice: Specificities and stakes. Les Cahier de Recherche 2006; 857: 18.
39. O'Hara K, Alani H, Shadbolt N, editors. Identifying communities of practice: Analysing ontologies as networks to support community recognition. 17th IFIP World Computer Congress; 2002: Kluwer.
40. Ikioda F, Kendall S, Brooks F, De Liddo A, Buckingham Shum S. Factors that influence healthcare professionals' online interaction in a virtual community of practice. Social Networking 2013; 2 (4): 174-84. [DOI:10.4236/sn.2013.24017]
41. Pavlin S. Community of practice in a small research institute. Journal of Knowledge management 2006; 10 (4): 136-44. [DOI:10.1108/13673270610679426]
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
پژوهش در آموزش علوم پزشکی Research in Medical Education