[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 6، شماره 2 - ( 7-1393 ) ::
جلد 6 شماره 2 صفحات 36-43 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی میزان آمادگی خودراهبری دریادگیری و فاکتورهای مرتبط با آن در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان
فاطمه زائرثابت، رسول تبری خمیران *، عطاء اله اسدی لویه، احسان کاظم نژادلیلی
استادیار گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی شهیدبهشتی رشت، مرکزتحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ، rtabari@gums.ac.ir
چکیده:   (2458 مشاهده)

  مقدمه: در دهه­های اخیر با توجه به تغییرات شگرف علمی، گستردگی وسیع علوم و فنون و ضرورت ارتقاء و به روزرسانی دانش و مهارت­های انسان­ها، ارتقاء مهارت­های یادگیری مادام­العمر به­عنوان یکی از اهداف اولیه تعلیمات بزرگسالی تعیین شده است. حال برای داشتن عملکرد موثر، نیازمند سرمایه کافی اجتماعی و مهارت­های لازم خواهیم بود که ازجمله این مهارت­ها، یادگیری خودراهبر است . هدف این مطالعه بررسی عوامل همراه با میزان آمادگی خودراهبری در یادگیری در دانشجویان رشته­های پزشکی و دندانپزشکی برحسب ویژگی­های فردی و اجتماعی بود.

  روش­ها: این مطالعه به روش، توصیفی- مقطعی انجام شد. جامعه پژوهش 214 دانشجوی رشته پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بودند که با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای انتخاب شدند. داده­های پژوهش با استفاده از پرسشنامه آمادگی خودراهبری در یادگیری Guglilmino جمع­آوری شدند. این پرسشنامه دارای هشت حیطه حاوی 58 گویه با طیف پنج درجه­ای لیکرت بود. اطلاعات جمع­آوری شده با استفاده از نرم­افزار SPSS و آزمون­های آماری توصیفی و استنباطی مانند میانگین، انحراف معیار، ضریب همبستگی اسپیرمن با اطمینان 95درصد و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند.

  یافته­ها: نتایج نشان داد که 42 درصد واحدهای مورد پژوهش میزان آمادگی خودراهبری در یادگیری را در حد متوسط داشتند. نتایج رگرسیون نشان داد که میزان ساعت مطالعه درسی روزانه بین 3 تا 4 ساعت (006/0 p = )، روش تدریس مورد علاقه بحث گروهی (018/0 p = ) و همچنین میزان تحصیلات مادر در حد دیپلم و فوق­دیپلم (006/0 p = ) و درحد سیکل (41/0 p = ) از عوامل پیش­بینی کننده آمادگی خودراهبری در یادگیری بودند.

  نتیجه­گیری : نتایج حاکی از آن بود که میزان آمادگی خودراهبری در یادگیری دانشجویان در حد متوسط بود. لذا توصیه می­گردد برنامه­ریزی مدونی جهت ارتقاء وضعیت این مهارت در دانشجویان از طریق برگزاری کارگاه­های آموزشی و گنجاندن اصول و مبانی و انتخاب روش­های تدریس متناسب با خودیادگیری در دوره­های درسی دانشجویان در دانشگاه برگزار گردد.

واژه‌های کلیدی: یادگیری، دانشجویان، آموزش پزشکی، آموزش برنامه­ای
متن کامل [PDF 344 kb]   (798 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (120 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



DOI: 10.18869/acadpub.rme.6.2.36


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zaersabet F, Tabari Khomeiran R, Asadi Louyeh A, Kazemnezhad Leili E. A Survey on Self-Directed Learning Readiness Status and Its Relative Factors in Students of Guilan University of Medical Sciences. Research in Medical Education. 2014; 6 (2) :36-43
URL: http://rme.gums.ac.ir/article-1-142-fa.html
زائرثابت فاطمه، تبری خمیران رسول، اسدی لویه عطاء اله، کاظم نژادلیلی احسان. بررسی میزان آمادگی خودراهبری دریادگیری و فاکتورهای مرتبط با آن در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان. پژوهش در آموزش علوم پزشكي. 1393; 6 (2) :36-43

URL: http://rme.gums.ac.ir/article-1-142-fa.html

دوره 6، شماره 2 - ( 7-1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها
پژوهش در آموزش علوم پزشکی Research in Medical Education